Text Size
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7

PART 1

Dziś w nietypowych okolicznościach czcimy pamięć o ludziach , którzy przyczynili się do odrodzenia się państwa polskiego. Mimo pandemii składamy hołd naszym bohaterom!

W dniach 10 i 12 listopada w naszej szkole zamiast uroczystego apelu, w sposób inny niż dotychczas , w formie zdalnej przeprowadzamy lekcje o tematyce patriotycznej. Lekcje będą odbywały się na platformie teams z wykorzystaniem prezentacji multimedialnej. Nauczyciele historii omówią losy narodu polskiego od utraty państwowości do odzyskania niepodległości.

Dodatkowym zadaniem dla uczniów w ramach upamiętnienia 102 rocznicy odzyskania niepodległości będzie wykonanie prezentacji multimedialnej „Twórcy niepodległej” o istotnych osobach, które przyczyniły się do odzyskania przez Polskę niepodległości i wniosły wkład w jej rozwój polityczny, gospodarczy, kulturalny. Na lekcjach plastyki uczniowie wykonają plakaty nawiązujące do rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Plakaty zostaną wywieszone w szkole po zakończeniu nauki zdalnej.

PART 16047727778481

11 listopada 1918 roku Polska odzyskała niepodległość. Mija zatem 102 rocznica odzyskania niepodległości przez nasz naród. Droga, która do niej wiodła była bardzo trudna i długa. Przez 123 lata Polacy pozostawali pod obcym panowaniem i tęsknili za wolnością. Jednak wcześniej sami doprowadzili do jej utraty. Przedkładanie prywaty nad rację stanu, pobłażliwość i tolerancja wobec zdrajców narodu, słabość finansowa państwa, niedowład sejmu i władz wykonawczych. Wszystkie te czynniki doprowadziły w krótkim czasie do tak przerażającej tragedii narodu. Polska w wyniku 3 rozbiorów dokonanych przez Rosję, Prusy i Austrię utraciła wolność.

11 listopada 1918 roku we Francji w lasach Compiegne, zostało podpisane zawieszenie broni między Niemcami a mocarstwami zachodnimi. Naczelnikiem wolnej Polski został dowódca Legionów Polskich z okresu I wojny światowej, Józef Piłsudski, któremu właśnie 11 listopada rząd zwany Radą Regencyjną powierzył władzę.

Dziś w dniu rocznicy odzyskania niepodległości warto zwrócić się myślą ku naszym dziadom, pradziadom i wspomnieć ich zaszczytne czyny dla naszej wolnej ojczyzny.

PART 16047740828891

W XVIII w. mocarstwa zaborcze Rosja , Prusy i Austria rosły w siłę, przeprowadzając liczne reformy w duchu oświeceniowym. Tymczasem Polska pogrążała się w wewnętrznej niemocy.

W 1772 r. niektóre ziemie polskie zostały przyłączone do Prus, Rosji i Austrii. Był to tzw. I rozbiór Polski. Po uchwaleniu w Polsce konstytucji 3 Maja w 1791r., doszło do wojny polsko- rosyjskiej, której powodem był brak zgody Rosji na porządek ustrojowy uchwalony w ustawie zasadniczej. Niestety doprowadziło to II rozbioru Rzeczpospolitej dokonanego przez Rosję i Prusy w 1793 r.

Polacy nie pogodzili się z losem kraju. W 1794 r. wybuchło powstanie przeciw zaborcom. Jego naczelnikiem był Tadeusz Kościuszko. Do walki pod jego przywództwem powołano również chłopów. Mimo odwagi i poświęcenia kosynierów powstanie upadło. W 1795r. Austria, Rosja i Prusy dokonały III – ostatniego rozbioru Polski.

Polacy jednak wierzyli, że ich kraj się odrodzi. Żył przecież w ich sercach, choć nie było go na mapie Europy. We Włoszech w 1797 r. gen. Jan Henryk Dąbrowski utworzył polskie Legiony, które walczyły u boku Napoleona. To dzięki postawie legionistów utworzono wkrótce Księstwo Warszawskie – zalążek państwa polskiego.

29 listopada 1830 r. w Warszawie wybuchło powstanie zwane Listopadowym. Nasi rodacy dowiedli swej odwagi między innymi w bitwach pod Olszynką Grochowską i pod Stoczkiem. Niestety, nie udało się pokonać wroga. Za udział w walce groziły okrutne kary, uczestników wywożono na Sybir. Z Polski musieli wtedy wyjechać Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Fryderyk Chopin i wielu innych.

Na terenie zaboru rosyjskiego nasilono akcję wynaradawiania-rusyfikację. Wszystko to w styczniu 1863 roku doprowadziło do kolejnego zrywu narodowego. Stoczono wiele otwartych bitew i potyczek partyzanckich. Powstanie styczniowe trwało ponad półtora roku i było największym z powstań narodowych. Wzięło w nim udział około 200 tysięcy ludzi. Mimo to i ono zakończyło się klęską. Znów na Sybir prowadzono więźniów, konfiskowano majątki Polaków. Nasilono rusyfikację i germanizację.

Czara goryczy przepełniła się , gdy w języku zaborców kazano się modlić i uczyć religii. W obronie swej polskości stanęli wtedy najmłodsi. W 1901 r. doszło do głośnego strajku dzieci wrzesińskich.

W 1914 r. wybuchła I wojna światowa. Pojawiła się szansa na odzyskanie niepodległości przez Polskę, ponieważ państwa zaborcze stanęły po przeciwnych stronach barykady: Rosja po stronie ententy a Niemcy i Austro-Węgry po stronie państw centralnych. Dla Polaków wcielonych do wrogich sobie armii oznaczało to też walkę przeciwko sobie. Powstały też różne koncepcje walki ; po stronie państw centralnych , po stronie ententy.

Na terenie Galicji w 1914 r. powstała kompania kadrowa. Pod auspicjami austriackimi powstały Legiony Polskie złożone z ochotników na czele z Józefem Piłsudskim.

PART 2

W 1917 r. z powodu zbliżającej klęski państw centralnych Piłsudski postanowił wycofać się ze współpracy z Austriakami, którzy chcieli sobie Polaków podporządkować, zmuszając ich do składania przysięgi wierności cesarzowi. Nastąpił tzw. kryzys przysięgowy, wielu Polaków zostało internowanych w tym również sam Piłsudski.

Endecja z R. Dmowskim opowiadała się po stronie ententy i wrogów widziała po stronie niemieckiej. Dzięki inicjatywie Romana Dmowskiego powstał KNP – Komitet Narodowy Polski, który reprezentował interesy Polaków na forum międzynarodowym.

Działania wojenne w latach 1916 i 1918 spowodowały poważny kryzys w państwach zaborczych. Rosja pogrążyła się w wojnie domowej a Niemcy i Austro-Węgry borykały się z trudną sytuacją gospodarczą i militarną. Duże znaczenie dla powstania przyszłego państwa polskiego było też orędzie T. W. Wilsona – prezydenta USA, który w 14 punkcie przemówienia podkreślił utworzenie suwerennej Polski. Te wszystkie sprzyjające okoliczności, starania samych Polaków oraz zwycięstwo ententy w I wojnie światowej doprowadziły do odzyskania przez Polskę niepodległości.

Tydzień przełomu września i października w naszej Szkole upłynął pod znakiem głośnego czytania, któremu przyświecało hasło: „Czytanie uskrzydla”. Warto wspomnieć, że w tym czasie, dokładnie 29 września, w kalendarzu świąt nietypowych, jest obchodzony Ogólnopolski Dzień Głośnego Czytania, ustanowiony przez Polską Izbę Książki w 2001 roku, upamiętniający jednocześnie rocznicę urodzin Janiny Porazińskiej, autorki wielu książek dla dzieci i młodzieży, w tym „Kto mi dał skrzydła” (o Janie Kochanowskim), „Szewczyk Dratewka” i wiele innych.

Organizatorem przedsięwzięcia Tygodnia Głośnego Czytania była biblioteka szkolna. W akcję włączyli się uczniowie Technikum i Branżowej Szkoły oraz nauczyciele i nauczyciele bibliotekarze. Do wspólnego, głośnego, czytania wybrano lektury obowiązkowe, poezję i prozę z podręcznika, a także teksty spoza kanonu. Czytających w tym czasie można było spotkać wszędzie – w klasie na lekcji języka polskiego, w czytelni, a nawet w pracowniach zajęć praktycznych. Okazuje się, że wspólna lektura przynosi wiele korzyści - tym, którzy czytają, i tym, którzy słuchają. Czytanie: pozwala na chwilę oderwać się od smartfonu, jest alternatywą dla cyfrowych form spędzania wolnego czasu, rozwija wyobraźnię, angażuje emocje, buduje więzi, uczy uważnego słuchania, i, co ważne, powoduje, że nawet dobrze znane teksty odkrywamy na nowo. Słowem - „dodaje skrzydeł”. Jak czytaliśmy? Zapraszamy do galerii (opatrzonej subiektywnym komentarzem)!

Czytanie 1

Zasłuchani, gdy czyta nauczyciel i wychowawca...

Czytanie 21

Gdy słysząc "podaj cegłę"' podajesz ksiązkę...

Czytanie 3

Czytamy „Pieśń nad Pieśniami” z podziałem na dwa chóry – Oblubieńca i Oblubienicę

Czytanie 4

Gdy jesteś w klasie maturalnej i każą ci przeczytać „Ferdydurke”, a ty już na korytarzu zastanawiasz się nad wymową tytułu i co Gombrowicz miał na myśli, pisząc „Koniec i bomba, a kto czytał, ten trąba!”…

Czytanie 5

Gdy czytając „Bolimowo”, myślisz zrazu „Soplicowo”!...

Czytanie 6

Gdy chcesz chwile wspólnego czytania zatrzymać na dłużej...

Beata Dąbrowska

Wrocław 2020-10-26

Szanowni Państwo Dyrektorzy i Nauczyciele! Koleżanki Koledzy!

 

Na świecie i w Europie podnosi się druga fala pandemii koronawirusa. To zjawisko dotyka również Polski, liczba dziennych zachorowań w naszym kraju sięgnęła ponad 13 tysięcy. Rząd Rzeczypospolitej całe państwo ogłosił czerwoną strefą i wprowadził szereg obostrzeń. Ich celem jest ochrona zdrowia i życia obywateli, spłaszczenie wzbierającej fali zachorowań, utrzymanie funkcjonalności systemu opieki zdrowotnej. Od poniedziałku 26 października br. przez okres 2 tygodni zdalne nauczanie będzie odbywać się w klasach 4-8 w szkołach podstawowych oraz w szkołach ponadpodstawowych.

W ubiegłym roku szkolnym od marca do wakacji szkoły, przedszkola i  placówki pracowały zdalnie. Kadrze pedagogicznej przybyło wiedzy i umiejętności (praktyka czyni mistrza!), zwiększyła się też liczba komputerów. Działają różne platformy edukacyjne, w tym rekomendowana przez MEN e-podręczniki.pl. Zdalne nauczanie wszakże ciągle pozostaje wyzwaniem. Jestem świadomy ograniczeń w poszczególnych jednostkach oświaty i słabości nauczania na odległość, nie oczekuję cudów od Koleżanek i Kolegów. Gorąco dziękując za dotychczasowy wysiłek i ofiarną pracę proszę o zaangażowanie, systematyczny i serdeczny kontakt z uczniami (zwłaszcza niepełnosprawnymi, mającymi trudności w nauce oraz z rodzin dysfunkcyjnych) i rodzicami, optymalne wykorzystywanie posiadanych technicznych możliwości, dawanie przykładu zawodowych kompetencji, obywatelskiej postawy – w tym szczególnie respektowania zasad sanitarnych. Proszę o empatię i życzliwość, cierpliwość i wytrwałość, spokój i opanowanie. Mówiąc najkrócej chodzi o to, aby każdy dawał z siebie wszystko robiąc to, co do niego należy.

Ze strony Kuratorium Oświaty możecie Państwo liczyć na wsparcie: aktualne, rzetelne i wiarygodne informacje (w szczególności zapraszam na strony www.men.gov.pl oraz www.kuratorium.wroclaw.pl), dobre rady, praktyczne podpowiedzi, wyjaśnianie formalno-prawnych dylematów, interwencje w różnych instytucjach w wyjątkowo ważnych i pilnych sprawach (np. w Powiatowych Stacjach Sanitarno-Epidemiologicznych). Ponadto na ograniczenie liczby ewaluacji i kontroli, a także sprawozdawczości.

Nauka zdalna w klasach 4-8 szkół podstawowych oraz w szkołach ponadpodstawowych została zaordynowana na 2 tygodnie. Jeśli wprowadzone restrykcje przyniosą pozytywne efekty i sytuacja epidemiczna zacznie się poprawiać to będziemy stopniowo wracać do nauczania hybrydowego i stacjonarnego. Jeżeli jednak zła sytuacja epidemiczna będzie się utrzymywała to nauczanie na odległość stanie się codziennością na dłużej. Tym gorliwiej więc warto doskonalić umiejętności kształcenia zdalnego, sięgać po dobre praktyki, samemu dzielić się z innymi wiedzą i doświadczeniem. Warto także w pełni wykorzystywać sprzęt posiadany przez szkołę - dyrektor szkoły może zdecydować o jego wypożyczeniu, może też zobligować kadrę pedagogiczną do prowadzenia zdalnego nauczania ze szkolnych gabinetów (szczególnie, gdy z różnych powodów nauczyciele nie mogą prowadzić nauczania na odległość z własnych domów).

Koleżanki i Koledzy!

Pan Zagłoba w zakończeniu „Potopu” Henryka Sienkiewicza apelował do przyszłych pokoleń: „Niech, gdy ciężkie czasy nadejdą, wspomną na nas i nie desperują nigdy, bacząc na to, że nie masz takowych terminów, z których by się viribus unitis [wspólnymi siłami] przy boskich auxiliach [z bożą pomocą] podnieść nie można”.

My współcześni mierzymy się z bezprecedensowym wyzwaniem. Koronawirus jest wspólnym wrogiem i tylko razem możemy go pokonać. Pamiętając o misji wyjątkowego zawodu nauczyciela bądźmy zjednoczeni, solidarni, pomocni. Jestem święcie przekonany, że i tym razem damy radę!

                                                                                                                                         Z wyrazami szacunku i życzeniami zdrowia

                                                                                                                                                               Roman Kowalczyk

                                                                                                                                                      Dolnośląski Kurator Oświaty

Od września bieżącego roku CKZiU w Strzelinie jest beneficjentem Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa, co wiąże się z otrzymaniem wsparcia finansowego 15 tysięcy złotych ze środków budżetu państwa na zakup książek do biblioteki szkolnej.

Przypomnijmy, Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa to program wieloletni, ustanowiony przez Radę Ministrów 6 października 2015 roku na lata 2016 – 2020. Jego koordynacją zajmuje się Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego we współpracy z Biblioteką Narodową, Instytutem Książki i Ministerstwem Edukacji Narodowej.

Celem ogólnym Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa jest „Wzmocnienie aktywności czytelniczej społeczeństwa oraz rozwój bibliotek w Polsce”. Program został podzielony na cztery priorytety. Nasza Szkoła przystąpiła do realizacji Priorytetu 3: Rozwijanie zainteresowań uczniów przez promowanie i wspieranie rozwoju czytelnictwa wśród dzieci i młodzieży, w tym zakup nowości wydawniczych. Pozostałe trzy dotyczą: Zakupu nowości wydawniczych do bibliotek publicznych (Priorytet 1.), Infrastruktury bibliotek 2016–2020 (Priorytet 2.) oraz Udostępnienia publikacji w formatach cyfrowych (Priorytet 4.).

Biblioteka szkolna CKZiU w Strzelinie, w ramach realizowanego Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa, podejmuje wiele doraźnych i długofalowych działań, mających na celu promowanie i rozwijanie czytelnictwa wśród młodzieży, poczynając od skierowanej do rodziców w czasie zebrania prelekcji na temat wpływu czytania na rozwój dzieci i młodzieży, poprzez akcję Tygodnia Głośnego Czytania, aż do uatrakcyjnienia oferty czytelniczej. Już wkrótce w zbiorach biblioteki szkolnej możemy spodziewać się nowości wydawniczych, których zakup zostanie sfinansowany częściowo ze środków Programu. Na wybór tytułów, jakie powinny znaleźć się w naszej bibliotece, mieli wpływ zarówno nauczyciele, jak i uczniowie, zgłaszając własne propozycje czytelnicze. Tę możliwość pozytywnie ocenia Weronika z klasy drugiej Technikum: „Jeśli chodzi o całe przedsięwzięcie, to jest to dobry pomysł, bo przez to, jak wiele rodzajów książek może być zakupionych, każdy może sprawdzić, czy dany gatunek literatury będzie mu odpowiadał”. Listę planowanych zakupów zaaprobowała Rada Rodziców oraz biblioteki publiczne. Innym założeniem NPRCz, mającym poprawić stan czytelnictwa wśród młodych, jest wzrost dostępności książek w bibliotece. Również i o to dba nasza biblioteka, systematycznie uzupełniając i poszerzając księgozbiór – ostatnio o lektury obowiązkowe i uzupełniające do nowej podstawy programowej, choć nie tylko, bowiem zakupiono również książki spoza kanonu lektur.

Otrzymanie wymiernej pomocy w postaci dotacji finansowej to jednak nie jedyna, choć bardzo istotna, korzyść z przystąpienia naszej biblioteki do Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa. Założeniem Programu jest ex definitione poprawa stanu czytelnictwa w Polsce. A dobrze wyposażona biblioteka szkolna ma pomóc w rozwijaniu zainteresowań czytelniczych młodzieży, zwiększaniu kompetencji czytania oraz kształtowaniu postaw twórczych.

Na koniec, o ocenę Programu, poprosiliśmy nauczycieli bibliotekarzy w naszej szkole. Obie Panie zgodnie twierdzą: „Najważniejsze, że księgozbiór się wzbogaci o dużo ciekawych nowości książkowych (w większości wybranych przez uczniów). Mamy nadzieję, że to przyciągnie więcej czytelników do biblioteki. Będziemy wzbogacać bibliotekę i promować czytelnictwo. Bardzo się cieszymy z przystąpienia do Programu, mimo… wielu formalności z tym związanych.” – dodają.                                                                            

Beata Dąbrowska